Godziny otwarcia

  • poniedziałek - nieczynne
  • wtorek - 10.00 - 14.00
  • środa - 10.00 - 14.00
  • czwartek - 10.00 - 14.00
  • piątek - 10.00 - 14.00
  • sobota - nieczynne
  • niedziela - 14.00 - 17.00

 

Bilety wstępu:

  • 5 zł - normalny
  • 3 zł - ulgowy
    (dzieci i młodzież ucząca się)
  • 2 zł - grupowy
    (wycieczki i grupy zorganizowane)


Terminy zwiedzania do uzgodnienia. Rezerwacja grup zorganizowanych - kontakt telefoniczny:
(44) 61-64-380, 798 800 131. ZAPRASZAMY.

Informacje

RODO

Wolborskie Centrum Kultury im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego z siedzibą w Wolborzu, ul. Modrzewskiego 15, informuje, że ze względów szeroko rozumianego bezpieczeństwa teren jednostki jest monitorowany. Monitoring znajduje się w budynku Pożarniczego Centrum. Wejście w oznakowaną strefę objętą systemem monitoringu jest równoznaczne z wyrażeniem zgody przez każdą osobę na przetwarzanie jej danych w zakresie wizerunku i realizowanych czynności, które zostaną zarejestrowane przez kamery systemu monitoringu w Wolborskim Centrum Kultury im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, 97-320 Wolbórz, ul. Modrzewskiego 15. Osoba, której wizerunek został zarejestrowany w systemie monitoringu ma prawo do uzyskania informacji dotyczących operacji przetwarzania danych jej dotyczących w zakresie: zasad rejestracji i zapisu informacji, sposobów zabezpieczenia informacji, a także możliwości udostępnienia zgromadzonych danych praw i obowiązków podmiotu prowadzącego monitoring praw osób objętych monitoringiem.

SZANOWNI PAŃSTWO!

Jeśli posiadacie Państwo w swoich domowych zbiorach eksponaty związane z pożarnictwem, ciekawe, stare przedmioty "z duszą" oraz dokumenty, które warto pokazać innym i dla których nie ma u Was już miejsca, a chcielibyście je przekazać Centrum to prosimy o kontakt.

Zapisz się na newsletter

Po dopisaniu się do listy, będą Państwo powiadamiani o wystawach i wydarzeniach w naszym Centrum.

Eksponaty pożarnicze

Izba regionalna

  • b1.jpg
  • b2.jpg
  • b3.jpg
  • b4.jpg
  • b5.jpg
  • b6.jpg
  • b7.jpg
  • b8.jpg
  • b9.jpg
  • b10.jpg
  • b11.jpg
  • b12.jpg
  • b13.jpg
  • b14.jpg
  • b15.jpg
  • b16.jpg
  • b17.jpg
  • b19.jpg
  • b20.jpg

Marek Gajda, Tajemniczy zamek: historia zamku w Wolborzu w dobie Odrodzenia i Baroku.


Marek Gajda
Tajemniczy zamek: historia zamku w Wolborzu w dobie Odrodzenia i Baroku.
Piotrków Trybunalski 2005,
Wydawnictwo: AW EDYTOR
Stron: 117






          Książka została oparta na bogatym materiale źródłowym (inwentarzach zamkowych z Archiwum Diecezjalnego we Włocławku, materiałach z Archiwum Państwowego w Łodzi, unikatowych zbiorach własnych autora, itd.), ukazuje zarówno zmiany w architekturze zamku na przestrzeni wieków, dwór biskupi, jak również ważne w skali Polski, a nawet Europy wydarzenia i postacie. Zamek wolborski pojawia się już w tle walki o sukcesję między stronnictwami, które ukształtowały się w Polsce po śmierci Ludwika Węgierskiego w 1382 r., oraz wojny z Krzyżakami, kiedy to pod Wolborzem w 1410 r. nastąpiło zgromadzenie głównych sił polskich, które następnie pomaszerowały w kierunku Czerwińska, i dalej, pod Grunwald. W zamku przebywali m.in. Filippo Buonaccorsi (zwany Kallimachem) wcześniej ścigany przez dyplomację papieską za udział w spisku na życie papieża Pawła II, Bernardino Gallo z Zadaru, Mikołaj Wodka z Kwidzynia, Maciej Drzewicki, Zygmunt II August, Stefan Batory, nadzwyczajny legat papieski Henryk Gaetano (wysłany przez Klemensa VIII, celem namówienia Zygmunta III do ligi przeciw Turkom), Władysław IV, Jan Kazimierz, wdowa po Władysławie IV Ludwika Maria.
          Książka przedstawia szczegóły konfliktu wójta wolborskiego Andrzeja Frycza Modrzewskiego z papieżem Piusem V (dawnym inkwizytorem i fanatykiem – dominikaninem Antonio Michaela Ghislieri, który ekskomunikował Elżbietę I królową Anglii i poparł finansowo Katarzynę Medycejską w jej walce z hugenotami). „Tajemniczy Zamek” ukazuje przez pryzmat dworu biskupiego historię miasta Wolbórz, które podobnie jak większość miast polskich XVII wieku, po wojnie 1655–1660 (zwanej „Potopem”) straciło swój dawny status i blask, by w XVIII i XIX w. ulec dalszej degradacji, pogłębionej ukazem carskim z 1869 r., sprowadzającym podobne miejscowości, stanowiące 75 proc. ogólnej liczby miast kraju, do rangi osad.